MMA

مهم‌ترین مبارزه رویداد UFC 329 با پایانی غیرمنتظره همراه بود. کانر مک‌گرگور در جریان راند نخست از ناحیه زانو دچار آسیب‌دیدگی شد و نتوانست به مبارزه ادامه دهد تا مکس هالووی با پیروزی فنی (TKO) دستش به عنوان برنده بالا برود.

هفته های گذشته شاهد یک اتفاق تاریخی در دنیای ورزش حرفه ای بودیم؛ برگزاری رقابتهای UFC در محوطه کاخ سفید. رویدادی با عنوان UFC Freedom 250 که به مناسبت درپیش بودن ۲۵۰ سالگی امضای اعلامیه استقلال آمریکا، روز پرچم و ۸۰ سالگی دونالد ترامپ در محوطه چمن جنوبی کاخ سفید برگزار شد. رویدادی که شاید برای علاقه مندان UFC جذاب و تاریخی بود، اما برخلاف تصور، در جامعه آمریکا نسبت به اهداف آن شک و تردید وجود داشت، پر از حرف و حدیث بود و حتی در بین بیشتر مردم هم دید مثبتی نسبت به آن وجود نداشت.

جان جونز، قهرمان سابق UFC، پس از نخستین شکست حرفه‌ای حمزه چیمایف، توصیه‌هایی فنی و ذهنی برای بازگشت این مبارز ارائه کرد و تأکید داشت که شکست می‌تواند نقطه آغاز پیشرفت یک قهرمان باشد.

این کُری خواندن بین رشته های رزمی که کدام رشته یا کدام سبک از آن یکی بهتر و کاربردی تر است؟ از دیرباز وجود داشته. حتی می توان ادعا کرد ایده‌ی اولیه رقابت‌های MMA بر همین اساس شکل گرفت؛ اینکه مدعیان رشته‌های مختلف رزمی مقابل هم قرار بگیرند و در عمل یک دیگر را به چالش بکشند.

این روزها در دنیای رقابتهای حرفه ای، با پدیده ای مواجه هستیم به نام «ترش تاکینگ». همان رجزخوانی ها، شاخ و شانه کشیدن ها و بعضا توهین هایی که قبل از یک رقابت، طرفین نسبت به هم انجام می دهند. همان رفتاری که «کانر مک گرگور» از سلاطین آن محسوب می شود. می گویم پدیده، چون قبل از اینکه رقابتهایی مثل UFC به یک صنعت پولساز تبدیل و جنبه های سرگرم کننده در آن به یک اصل تبدیل شود، در رقابتهای رزمی چنین رفتاری مرسوم و مطلوب نبود.

جلسه آنلاین هیئت‌رئیسه فدراسیون آسیایی MMA (AMMAF) امروز با حضور اکثریت اعضای هیئت‌رئیسه برگزار شد.

فشار مالی، ترس از حذف شدن، و حتی موضوع داروهای نیروزا، بخشی از واقعیت پنهان MMA حرفه‌ای هستند؛ مسائلی که به گفته بعضی مربیان، مستقیماً روی میزان آسیب‌دیدگی مبارزان تأثیر می‌گذارند.

به گفته محققان، مبارزانی که در مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی (MMA)، قبل از شروع مسابقه و در زمان فیس تو فیس شدن با حریف بیشتر لبخند می‌زنند، احتمال شکست‌شان بیشتر است. به گفته­ی این محققان، لبخند زدن در یک موقعیت تنش‌زا مثل یک مبارزه MMA می‌تواند نشانه ناخودآگاهِ ترس یا تسلیم  باشد، در حالی که چهره خنثی بیشتر نشانه تسلط و قدرت است.

در فرهنگ سنتی ورزش‌های رزمی، همیشه یک باور رایج وجود داشته: «هرکس بیشتر تمرین کند، موفق‌تر می‌شود.» اما مربیان مدرن MMA می‌گویند این طرز فکر، یکی از مهم‌ترین دلایل موج آسیب‌دیدگی‌هاست.